داغ‌ترین‌ها
آیفون 13 پرو مکس اپل واچ اسپیکر لیتو بهترین بازی ps4 بهترین بازی های اندروید شارژر ایفون صندلی گیمینگ قیمت روز گوشی لپ تاپ گیمینگ هدفون گیمینگ

راهنمای خرید دوربین عکاسی

You are currently viewing راهنمای خرید دوربین عکاسی

عکاسی کردن دنیایی بی‌پایان است. دنیایی که به سادگی می‌توان در آن عمیق شد و سال‌ها با آن زندگی کرد. یک عکاس جدا از مهارتی که برای ثبت تصاویر خود از آن استفاده می‌کند؛ باید بتواند روحیه و البته تفکری منعطف داشته باشد تا در موقعیت‌های گوناگون به کمک ترکیب دانش‌ها و استعدادهایش، عکسی در خور توجه ثبت کند. این موضوع نیاز به تجربه فراوان و البته مهارت کافی دارد.

مهارت در عکاسی شامل دو نوع فنی و هنری است. مهارت فنی همان اطلاعاتی است که عکاسان درباره دوربین، نوردهی، دمای نور، زاویه تابش نور، آشنایی با برنامه‌ها، ویرایش تصاویر و مواردی از این دست دارند. مهارت‌های هنری نیز اطلاعات عکاسان در زمینه‌هایی مانند کادربندی، کنتراست، نقاط طلایی و… است. اما پیش از اینکه بخواهید به‌صورت جدی وارد دنیای عکاسی شوید و این حرفه را آغاز کنید؛ باید الزامات آن را داشته باشید. همانند هر هنر یا کسب و کار دیگری، عکاسی نیز ابزار و ادوات خود را نیاز دارد. بدون داشتن برخی تجهیزات، شاید هیچ‌گاه نتوانید آن گونه که باید و شاید در این زمینه موفق شوید.

مهم‌ترین ابزار برای عکاسان، داشتن دوربین عکاسی است. برخی بر این باورند که می‌توان با کرایه کردن دوربین عکاسی، کارها را پیش برد. این باور چندان درست نیست! ممکن است افراد حرفه‌ای در کنار تجهیزات خود، دوربین‌ها یا دیگر تجهیزات را هم برای پروژه‌های بزرگ کرایه کنند؛ اما این بدان معنی نیست که آن‌ها هیچ دوربینی ندارند! شما هنگام شروع کار عکاسی خواه ناخواه به دوربینی برای آزمون و خطا یا انجام آنچه آموخته‌اید؛ احتیاج دارید. در ابتدای کار نمی‌توانید هر روز برای کرایه دوربین و تجهیزات هزینه بپردازید. بنابراین بهتر است که یک دوربین تهیه کنید.

 

هنگام جستجوی دوربین عکاسی باید به چه نکاتی توجه کنیم؟

ممکن است هنگام جستجوی دوربین عکاسی، گزینه‌های بسیار فریبنده‌ای مشاهده کنید که سرشار از قابلیت‌های گوناگون هستند. این دوربین‌ها بدون شک قیمت بالایی نیز خواهند داشت. اما آیا خرید آنها منطقی است؟ اینکه بخواهید هزینه بالایی بابت آن‌ها پرداخت کنید به خودتان بستگی دارد؛ اما این را به‌خاطر داشته باشید که ویژگی‌های بسیاری از دوربین‌ها ممکن است به کارتان نیاید! نه تنها به کار شما نمی‌آید؛ بلکه بسیاری از افراد هیچ‌گاه استفاده‌ای از آن نخواهند داشت. برای مثال، فلاش داخلی دوربین‌ها کاربردی در عکاسی ندارد؛ زیرا نتیجه نهایی را تا اندازه‌ای خراب می‌کند. تنها در زمان‌های خاص (شاید سالی یک‌بار) نیاز داشته باشید از آن استفاده کنید. بنابراین دلیلی ندارد برای این گزینه هزینه مازادی پرداخت کنید. در ادامه نکاتی بیان می‌شود که می‌تواند شما را در جستجوی بهتر و البته خرید منطقی‌تر یاری کند.

 

dslr مخفف چیست:
دوربین های dslr چیست

 

۱. کیفیت تصویر بهتر از دوربین گوشی شما

با خواندن بررسی‌های مربوط به مدل‌های مختلف دوربین، باید بتوانید این تصمیم مهم را بگیرید. اگر دوربین، تصویری زیباتر و با کیفیت‌تر از گوشی شما نمی‌گیرد یا حداقل ویژگی‌هایی را ارائه نمی‌دهد که گوشی شما فاقد آن است، حمل کردن آن و خرید آن هیچ فایده‌ای ندارد.

۲. ارگونومی مناسب دستان شما

اگر نمی‌توانید برای خرید و بررسی دوربین به فروشگاه دوربین فروشی فیزیکی بروید، فقط باید بر اساس بررسی‌هایی که می‌خوانید تصمیمی آگاهانه بگیرید. آیا دوربین به اندازه کافی بزرگ است؟ آیا ایستایی مشخصی دارد؟ آیا دکمه‌های ضروری به اندازه کافی از هم فاصله دارند؟

۳. اندازه‌ای که متناسب با عادات شما باشد

این بخش یک مورد مهم است. آیا شما والدینی هستید که فرزندی را در کنار خود دارید؟ اگر چنین است، دوربین شما احتمالا باید سبک و یا فشرده باشد. آیا معمولا کیف با خود حمل می‌کنید؟ پس می‌توانید یک کیف دوربین مناسب نیز داشته باشید. آیا شما زیاد مسافرت می‌کنید؟ و غیره.

۴. در دسترس بودن لنزهای متناسب با بودجه و نیازهای آینده شما

اگر دوربین کامپکت با لنز ثابت انتخاب می‌کنید، نیازی به در نظر گرفتن این موضوع نیست. اگر دوربینی با لنز قابل تعویض انتخاب می‌کنید، به سایر لنزهای ارائه شده نگاهی بیندازید. آیا آنها در محدوده قیمت شما هستند؟ آیا فواصل کانونی مورد نیاز شما در بین آنها وجود دارد؟ آیا لنزهای دست دوم برای مدل مورد نظر شما موجود است؟

۵. آخرین مدل با بودجه شما

با توجه به اینکه فناوری دوربین بسیار سریع رشد می‌کند، همیشه سرمایه گذاری بر روی جدیدترین دوربین‌ها را توصیه می‌کنیم. اگر بودجه شما نمی‌تواند تا آخرین حد نهایی برسد، معمولاً با مدل قبلی می‌توان به توافق رسید، اما سعی کنید از هر چیزی قدیمی‌تر از این مقدار پرهیز کمید. گزینه دست دوم نیز وجود دارد اما قطعا خرید آن ریسک‌های خودش را دارد.

نیازهای خود را بشناسید

منظور از شناخت نیاز این است که بدانید هدف نهایی شما (حداقل برای ۴ سال آینده) چه خواهد بود. اگر می‌خواهی عکاسی را در حد سرگرمی انجام دهید که با دوربین تلفن همراه‌تان هم احتمالا بتوانید این کار را بکنید. اما اگر می‌خواهید از سرگرمی و انتشار عکس در فضای مجازی فراتر روید؛ باید دوربینی داشته باشید که بتواند عکس‌هایی باکیفیت بگیرید و آنها را ویرایش کنید. ویرایش تصاویر به اندازه ثبت آنها مهم است و شاید حتی مهمتر!

بسته به نیاز شما و کاری که می‌خواهید انجام دهید؛ گزینه‌های پیش رویتان تغییر خواهد کرد. اگر به عکاسی مستند، خیابانی و سفر علاقه دارید و دوربین را با خود به مدت طولانی حمل می‌کنید؛ دوربین‌های DSLR انتخاب مناسبی برایتان نخواهند بود. اما اگر می‌خواهید عکاسی استودیویی انجام دهید؛ می‌توانید این مدل‌ها را نیز در گزینه‌های خود قرار دهید.

امروزه سبک شدن تجهیزات عکاسی و فیلم‌برداری از اولویت‌های شرکت‌های سازنده است. سازندگان در تلاش هستند تا دوربین‌ها، سه‌پایه، لنزها، لرزشگیر، کوله‌های حمل تجهیزات و موارد مورد نیاز عکاسان و فیلم‌برداران را تا می‌توانند سبک تولید کنند که کاری بسیار هزینه‌بر است. اما چرا چنین کاری انجام می‌شود؟ دلیل مهم آن افزایش کارآیی این تجهیزات است. با توجه به پیشرفت‌هایی که تلفن‌های همراه در زمینه عکاسی و فیلم‌برداری داشته‌اند (تا جایی‌که به کمک آنها فیلم‌های سینمایی ساخته می‌شود!) اگر شرکت‌های تولید کننده تجهیزات عکاسی نتوانند محصولات خود را به‌گونه‌ای تولید کنند که همواره در اختیار کاربران باشد؛ رقابت را خواهند باخت.

همان‌گونه که دوربین‌های DSLR رقابت را به دوربین‌های بدون آینده باختند. امروزه دیگر دوربین DSLR تولید نمی‌شود. حتی دوربین‌های عکاسی بدنه بزرگی که برای حیات وحش یا عکاسی ورزشی استفاده می‌شد نیز بدون آینه شده‌اند. بنابراین شما نیز هنگام خرید دوربین عکاسی، اولویت خود را دوربین‌های بدون آینه قرار دهید. زیرا افزون‌بر سادگی در استفاده از آنها در هر زمان و هر مکان، ارزش خرید بالاتری نسبت به DSLR دارند. در بازار کشور ما، برخی از فول فریم‌های DSLR قیمتی هم اندازه کراپ فریم‌های بدون آینه دارند. این یعنی بازار نسبت به آنها تمایل بیشتری دارد و ارزش خریدشان بالاتر است.

هنگام جستجو و خرید، فریب حرف‌های کهنه و راهنمایی‌های اشتباه را نخورید. بیش از همه به این توجه کنید که نیاز شما و کار شما چیست و چه خواهد بود؟ اینکه شخصی بگوید فلان دوربین فول فریم DSLR بهترین انتخاب در بازه قیمتی خودش است اما در مشخصاتش کیفیت فیلم‌برداری Full HD ذکر شده باشد؛ بدون شک نمی‌تواند سخن درستی باشد. تنها حسگر دوربین تعیین کننده کیفیت تصاویر خروجی نخواهد بود! موارد دیگر هم اثرگذار است که در ادامه بیان خواهد شد.

 

شیائومی با دوربین خوب چی بخریم؟
بهترین گوشی شیائومی از نظر دوربین

 

انواع مختلف دوربین عکاسی کدامنند؟

دوربین‌های DSLR

DSLR مخفف ((Digital Single Lens Reflex)) است، که اساساً به این معنی است که دوربین از یک لنز برای کادربندی، فوکوس و گرفتن عکس استفاده می‌کند. آنچه مهم است این است که دوربین‌های DSLR همچنان محبوب ترین دوربین برای آماتورها و عکاسان حرفه‌ای در سال ۲۰۲۲ هستند. دوربینهای DSLR همه کاره هستند، دارای ارگونومی خوب، عمر باتری عالی هستند و مهمتر از همه، با طیف گسترده‌ای از لنزهای قابل تعویض کار می‌کنند. مدل‌های سطح پایین با قیمت‌های مقرون به صرفه در دسترس هستند و می‌توانید در بازار دست دوم نیز قیمت‌های بسیار خوبی پیدا کنید. از طرفی، بزرگ‌تر و سنگین‌تر هستند و مانند انواع دیگر دوربین‌ها، بهترین فناوری‌های فوکوس خودکار (و سایر فناوری‌های دیگر) را ارائه نمی‌کنند. دوربین‌های DSLR دارای سنسورهای APS-C یا «فول فریم» هستند که در ادامه در مورد آن بیشتر توضیح می‌دهیم.

دوربین‌های بدون آینه

یک دوربین بدون آینه، آینه‌ای را که در داخل دوربین DSLR یافت می‌شود، ندارد، که به آن مزایای مختلفی می‌دهد. آنها می‌توانند لنزهای ثابت یا قابل تعویض داشته باشند. به طور خلاصه: دوربین‌های بدون آینه فناوری مفیدتری ارائه می‌دهند و تجربه عکاسی شما را ساده‌تر از دوربین‌های DSLR می‌کنند. آنها همچنین ارزش بیشتری نسبت به پول پرداهتی دارند. آنها معمولا کوچکتر و سبک تر از دوربین‌های DSLR هستند و اگر زیاد سفر می‌کنید آنها را به یک انتخاب عالی تبدیل می‌کند.

اتفاق نظر کلی این است که دوربین‌های بدون آینه، آینده دوبین‌های عکاسی هستند و دوربین‌های DSLR نسلی در حال مرگ هستند. اما این بدان معنا نیست که هنوز این فناوری عالی است. با توجه به مزایایی که ارائه می‌کنند، مدل‌های بدون آینه از عمر باتری ضعیف (تقریباً نصف مدت زمان DSLR) رنج می‌برند و تجربه عکاسی کمی آن کمی بی‌روح است! دوربین های بدون آینه همچنین دارای سنسور APS-C یا فول فریم هستند.

دوربین‌های میکرو چهار سوم

دوربین‌های دوربین‌های میکرو چهار سوم (Micro Four Thirds) و معروف به Micro 4/3، MFT یا M4/3 نوعی دوربین بدون آینه هستند که طیف گسترده‌ای از سبک‌ها و گزینه‌ها را پوشش می‌دهند، اما ویژگی مشترک آن‌ها اندازه سنسورشان است. در ادامه به این خواهیم پرداخت که چرا اندازه سنسور دوربین مهم است، اما تنها چیزی که در این مرحله باید بدانید این است که دوربین Micro Four Thirds مانند یک دوربین لنز قابل تعویض «مینی» است.

از نظر ارگونومی، دوربین‌های حسگر Micro Four Thirds شبیه دوربین‌های DSLR کوچک یا دوربین‌های بدون آینه هستند و لنزهای آن‌ها کوچک‌تر، سبک‌تر و ارزان‌تر هستند. نکته ای که باید به آن توجه کرد: داشتن یک سیستم دوربین کوچکتر همیشه برای همه خوب نیست، با کنترل‌های فشرده برای اغلب کسانی که دست های بزرگتری دارند، یک مشکل بزرگ است. دوربین‌های MFT فقط دارای سنسورهای MFT هستند، که توانایی‌های آن‌ها را محدود می‌کند. با این حال، دوربین های Micro Four Thirds هنوز یک انتخاب محبوب برای مبتدیان تا عکاسان حرفه‌ای است.

دوربین‌های کامپکت (معروف به دوربین‌های نقطه‌ای)

دوربین‌های کامپکت بسیار محبوب هستند. و دلایل خوب و زیادی برای این موضوع وجود دارد. ابعاد کوچک آن‌ها باعث می‌شود تا آن‌ها را قابل حمل و راحت کند. می‌توانید این دوربین‌ها را هر روز همراه خود داشته باشید، دقیقاً مانند تلفن دوربین گوشی. البته با کیفیت تصویر بهتر یا ویژگی‌هایی که گوشی شما ندارد. این ویژگی‌ها می‌توانند لنز زوم، قابلیت‌های بهتر عکس‌برداری در نور کم، عکاسی پشت سر هم سریع‌تر، عکس‌برداری با فرمت RAW و غیره باشند. برخی از افراد صرفاً ترجیح می‌دهند یک دوربین واقعی را به جای یک گوشی در دست بگیرند تا عکس بگیرند. دوربین جمع و جور معمولاً به این معنی است که احتمال دارد آن را با خود در جیب یا کیف همراه داشته باشید.

مرز بین دوربین‌های کامپکت و دوربین‌های بدون آینه کوچک محو است، اما تعریف دقیق «دوربین نقطه‌ای» دوربینی با لنز ثابت است (یعنی نمی‌توانید آن را با لنز دیگری تغییر دهید.) این محدودیت، عکاسی را بسیار ساده می‌کند. این فرآیند کل کار عکاسی را انجام می‌دهد و می‌تواند آن را برای کسانی که علاقه‌ای به گزینه های متعدد لنز ندارند، بسیار لذت بخش‌تر کند.

 

 

دوربین‌های بریج

دوربین‌های بریج کوچک‌تر از دوربین‌های DSLR اما بزرگ‌تر از دوربین‌های کامپکت هستند. این دوربین‌ها شکاف بین این دو رده دوربین را به خوبی پر می‌کنند و لنزهای زوم با بزرگنمایی بالا (ثابت، غیرقابل تعویض) و کنترل‌های دستی را ارائه می‌کنند. اما یک دوربین DSLR تمام عیار نیستند. دوربین‌های بریج یک گزینه همه کاره عالی هستند و بین عکاسان علاقه مندی که نمی‌خواهند نگران تغییر لنز باشند، اما همچنان خواهان انعطاف پذیری زوم دوربرد هستند، محبوب هستند.

آنها معمولاً دارای سنسورهای تصویر کوچک شبیه به دوربین‌های کامپکت هستند و به ندرت دارای منظره یاب اپتیکال (OVF) هستند و در عوض منظره یاب الکترونیکی (EVF) و صفحه نمایش LCD عقبی را برای عکس گرفتن انتخاب می‌کنند.

دوربین‌های اکشن


دوربین‌های اکشن معمولا کوچک، ضد آب و ضدضربه هستند و تمرکز اصلی آنها فیلمبرداری است. خرید یک دوربین اکشن را فقط برای عکاسی توصیه نمی‌کنیم، زیرا کیفیت تصویر معمولا بدتر از یک تلفن هوشمند معمولی است و تصاویر اغلب به دلیل زاویه دید «فیش آی» مخدوش به نظر می‌رسند. زیبایی دوربین‌های اکشن کوچک‌تر GoPro در این است که می‌توان آن‌ها را روی بدن یا کلاه ایمنی نصب کرد و دید اول شخص منحصربه‌فردی را ارائه می‌دهد. همچنین می‌توانید دوربین‌های کامپکت مقاوم و ضدآب تهیه کنید، اما این دوربین‌ها معمولاً فقط کیفیت تصویر قابل مقایسه با گوشی‌های هوشمند مدرن را ارائه می‌دهند.

پردازشگر دوربین عکاسی چیست؟

پردازنده یا پردازشگر دوربین عکاسی چیست؟ دوربین‌های عکاسی نیز همانند دستگاه‌های الکترونیکی هوشمند و نیمه هوشمند،‌ پردازشگری دارد که قلب تپنده آنهاست. تراشه‌ای که به عنوان پردازشگر دوربین عکاسی شناخته می‌شود؛ تعیین کننده عوامل بسیاری هنگام عکاسی و پس از آن است که جواب سوال پردازشگر دوربین عکاسی چیست، خواهد بود. از مقدار حساسیت گرفته تا دامنه پویایی و تشخیص کنتراست طبیعی تصاویر! بنابراین بسیار مهم است که هنگام جستجوی دوربین عکاسی برای خرید، به این بخش نیز توجه داشته باشید.

سنسور دوربین عکاسی برخلاف آنچه تصور می‌شود؛ حساسیت ثابتی دارد! اینکه با افزایش مقدار ایزو در دوربین‌های عکاسی،‌ حساسیت سنسور بیشتر می‌شود و نور بیشتری جذب می‌کند؛ یک باور اشتباه عامیانه است. دوربین‌های نگاتیوی قدیمی را به‌خاطر آورید. همواره مقدار ایزوی فیلم‌های این دوربین‌ها ثابت و روی عدد استاندارد ۱۰۰ بود. اگر نیاز به حساسیت بیشتری داشتید؛ باید فیلم‌هایی تهیه می‌کردید که حساسیت بالاتری داشته باشند. در آن زمان حساسیت کاملا به حلقه فیلمی که تهیه می‌کردید بستگی داشت؛ اما امروزه چنین نیست!

از آنجایی که سنسور دوربین عکاسی را نمی‌توان تعویض کرد؛ بنابراین حساسیت آن را نیز نمی‌توان تغییر داد. اما همچنان مشاهده می‌کنیم که این گزینه در دوربین‌های دیجیتال وجود دارد. در واقع این کار به کمک پردازشگر دوربین عکاسی انجام می‌شود. برای آشنایی بیشتر با ساز و کار این فرآیند، باید دید که تصاویر چگونه به پردازنده دوربین عکاسی می‌رسند و در آنجا پردازش می‌شوند.

ویژگی‌ها و مشخصات مهم دوربین قبل خرید

مگاپیکسل و رزولوشن

میزان مگاپیکسلی که سنسور دوربین می‌گیرد، تعیین می‌کند که چقدر جزئیات در عکس‌ها و فیلم‌ها ظاهر می‌شود. اما یک معامله وجود دارد. قرار دادن مگاپیکسل بیش از حد روی یک حسگر به خصوص تراشه‌های کوچک در دوربین‌های نقطه‌ای و گوشی‌های هوشمند به معنای پیکسل‌های کوچک با سطح کمتر برای گرفتن نور است. نتیجه می‌تواند عکس‌های نویزدار (دانه‌دار) باشد، به‌ویژه زمانی که در شرایط کم نور بدون فلاش عکس می‌گیرید. نگران چند مگاپیکسل دوربین خود نباشید. هر چیزی با رزولوشن ۸ مگاپیکسل یا بالاتر در عکسبرداری خوب است (اگرچه رزولوشن‌ها می‌توانند بسیار بالاتر بروند). دوربین‌های بزرگتر معمولاً ۲۰ مگاپیکسل یا بیشتر ارائه می‌دهند که حتی برای چاپ‌های بزرگ بسیار زیاد است.

دیافراگم

در اصطلاح پایه، دیافراگم اندازه دهانه یک لنز است. در دوربین‌های پیشرفته، مانند دوربین‌های SLR دیجیتال، دوربین‌های سیستم کامپکت بدون آینه، دوربین‌های بریج و حتی بسیاری از مدل‌های نقطه‌ای، عکاس می‌تواند به‌طور دستی دیافراگم را برای کنترل میزان نوری که به سنسور تصویربرداری می‌رسد، تنظیم کند. به دنبال لنزهایی با حداکثر دیافراگم بزرگتر باشید که به طور معکوس با عدد کمتری مانند f/2.8 یا f/1.8 بیان می‌شوند. آنها اجازه می‌دهند نور بیشتری به سنسور برخورد کند، بنابراین می‌توانید در شرایط تاریک تصاویر روشن‌تر و واضح تری بگیرید. همچنین می‌توان آن‌ها را طوری تنظیم کرد که پس‌زمینه را محو کنند و توجه را به موضوع عکس جلب کنند.

گوشی‌های هوشمند مانند برخی از دوربین‌های بریج، دیافراگم بسیار بزرگی دارند. (اما دیافراگم گوشی ‌های هوشمند معمولاً قابل تنظیم نیستند.) لنزهای قابل تعویض ارزان قیمت (مخصوصاً زوم) ممکن است حداکثر دیافراگم f/3.5 یا کمتر را ارائه دهند. برای لنزهای قابل تعویض با دیافراگم حداکثر بزرگتر، مانند f/2.8، هزینه زیادی خواهید پرداخت.

تثبیت تصویر

فناوری نوری که به کاهش تاری ناشی از لرزش دست کمک می‌کند در دو نوع موجود است: درون لنز و درون بدنه. سیستم‌های درون عدسی به طور فیزیکی یک عنصر در لنز را برای مقابله با لرزش تغییر می‌دهند و به آن‌ها اجازه می‌دهند تا درجاتی از حرکت را در امتداد دو محور افقی و عمودی جبران کنند. سیستم‌های دو محوره را در برخی از تلفن‌های هوشمند، در دوربین‌های نقطه‌ای بالا رده و در بسیاری از دوربین‌های بریج و لنزهای دوربین‌های بدون آینه و DSLR خواهید دید. برخی از دوربین‌های بدون آینه و حتی برخی از گوشی‌های هوشمند سطح بالا، حسگر تصویر را برای تثبیت تا پنج محور (افقی، عمودی، پیچ، انحراف و چرخش) تغییر می‌دهند. آن را در دوربین هایی مانند Olympus OM-D E-M10 Mark IV بدون آینه و iPhone 12 Pro Max خواهید دید.

تلفن‌های هوشمند ارزان‌تر و دوربین‌های بسیار کوچک مانند دوربین‌های اکشن و پهپادها، ممکن است فقط دارای تثبیت‌کننده دیجیتال باشند که از نرم‌افزار داخل دوربین برای اصلاح تاری تصویر استفاده می‌کند، اما نتایج اغلب به وضوح تثبیت‌کننده نوری نیست.

فاصله کانونی

فاصله کانونی نشان می‌دهد که یک لنز چگونه می‌تواند سوژه را نزدیک کند. لنزهای زوم فاصله کانونی متغیری از عکس‌های با زاویه دید عریض گرفته تا کلوزآپ تله فوتو ارائه می‌کنند. فاصله کانونی بر حسب میلی‌متر مشخص می‌شود، مانند لنز زوم تقریباً ۱۸ تا ۵۵ میلی‌متری همراه با بسیاری از دوربین‌های DSLR یا با ضریب بزرگ‌نمایی، مانند 5x، 10x یا 20x. در اکثر دوربین‌ها، فاصله کانونی معادل آن در دوربین‌های فول فریم با بزرگترین نوع سنسور داده می‌شود.

لنزهای DSLR و بدون آینه با فاصله کانونی واقعی آن‌ها مشخص می‌شوند که نتایج متفاوتی را در دوربین‌های لنز قابل تعویض فول فریم در مقایسه با سنسورهای کوچک‌تر ایجاد می‌کند. ۵۰ میلی متر در یک دوربین فول فریم تقریباً برابر با دید طبیعی شماست. فواصل کانونی کوتاه‌تر عریض‌تر و طولانی‌تر تله‌فوتوتر هستند. برخی از لنزها که پرایم نامیده می‌شوند، دارای فاصله کانونی ثابتی مانند ۳۵ یا ۵۰ میلی متر هستند. لنزهای پرایم در حالی که انعطاف‌پذیری کمتری دارند، معمولاً کیفیت تصویر بهتری تولید می‌کنند و به دلیل طراحی ساده‌تر، نسبت به زوم‌های با کیفیت برابر هزینه کمتری دارند. یک لنز پرایم خوب معمولاً دارای دیافراگم بزرگتر است.

نوع و اندازه سنسور

سنسور نور را به سیگنال های الکترونیکی تبدیل می‌کند تا تصویری ایجاد کند. به طور کلی، هر چه سنسور بزرگتر باشد، عکس‌ها بهتر هستند. سنسورهای تصویربرداری بزرگتر امکان ترکیبی از مگاپیکسل بیشتر و پیکسل‌های بزرگتر را فراهم می‌کند که می‌تواند نور بیشتری را جذب کند. بزرگ‌ترین حسگر در دوربین‌های مصرفی، سنسور «فول فریم» دوربین‌های DSLR و دوربین‌های بدون آینه پیشرفته است که به این دلیل نام‌گذاری شده است که اندازه آن تقریباً به اندازه یک قطعه فیلم ۳۵ میلی‌متری است. سنسورهای APS-C که کمی کوچکتر از سنسورهای فول فریم هستند، در دوربین‌های SLR دیجیتال اصلی و بسیاری از دوربین‌های بدون آینه وجود دارند.

سایر دوربین های بدون آینه از سنسورهایی کمی کوچکتر از APS-C استفاده می کنند که به نام Micro Four Thirds شناخته می‌شود. هنوز هم سنسورهای دوربین‌های بریج کوچک‌تر هستند که از اندازه نقطه‌ای تا کمی بزرگ‌تر (اما معمولاً کوچک‌تر از دوربین‌های بدون آینه) متغیر هستند. در نهایت، تلفن‌های همراه (به استثنای چند مورد) کوچکترین حسگرهای تصویر را دارند. امروزه تقریباً تمام سنسورهای دوربین از فناوری تراشه CMOS استفاده می‌کنند. تغییراتی مانند سنسورهای CMOS با نور پشت یا پشته‌ای، عملکرد در نور کم را بهبود می‌بخشد.

 

15 ترفند عکاسی با iPhone:
تنظیمات دوربین آیفون 13

 

رتبه بندی ISO

سرعت ISO، استانداردی که برای نشان دادن حساسیت فیلم استفاده می‌شود، به دوربین‌های دیجیتال منتقل شده است. هر چه ISO را بالاتر تنظیم کنید، دوربین در گرفتن تصاویر در نور کم بدون فلاش موثرتر است. با این حال، یک معاوضه وجود دارد: حساسیت ISO بالاتر باعث ایجاد اعوجاج یا نویز بیشتر می‌شود که به صورت دانه بندی در عکس نشان داده می‌شود. همه چیز برابر است، یک سنسور بزرگتر با پیکسل های بزرگتر می‌تواند کیفیت تصویر بهتری در ISO بالاتر داشته باشد.

حداکثر قابلیت ISO 6400 یا بیشتر به شما امکان می‌دهد در شرایط کم نور از داخل و خارج عکس بگیرید، اما میزان نویز به اندازه و کیفیت سنسور و توانایی پردازشگر تصویر دوربین برای پاک کردن نویز بستگی دارد. بالاترین تنظیمات ISO در دوربین‌ها معمولاً نتایج ضعیفی ارائه می‌دهد.

سرعت شاتر

سرعت شاتر مدت زمانی است که شاتر باز است تا سنسور در معرض نور قرار گیرد. هرچه سرعت شاتر بیشتر باشد، می‌توان یک جسم متحرک را با وضوح بیشتری ثبت کرد. تنظیمات سرعت شاتر معمولاً در دهم یا صدم ثانیه اندازه گیری می‌شوند.

دوربین‌هایی با سرعت شاتر سریع‌تر برای انجماد عملکرد بهتری دارند، بنابراین اگر به عکاسی ورزشی علاقه دارید، دوربینی می‌خواهید که بتواند با 1/500 ثانیه و سریع‌تر عکاسی کند. بسیاری از دوربین‌های DSLR و دوربین‌های بدون آینه می‌توانند با رزولوشن 1/8000 عکاسی کنند، که اگر از مسابقات اتومبیل رانی عکاسی کنید خوب است، اما سریع‌تر از آن چیزی است که اکثر عکاسان احتمالاً نیاز دارند. برخی از دوربین‌های بدون آینه و بریج کرکره‌های الکترونیکی ارائه می‌دهند که حتی سریع‌تر هستند.

نرخ شات (FPS)

اکثر دوربین‌ها دارای ویژگی هستند که به آنها اجازه می‌دهد تنها با نگه داشتن دکمه شاتر، عکس‌های پشت سر هم ثبت کنند. این حالت ها اغلب به عنوان حالت عکاسی پیاپی یا انفجاری شناخته می‌شوند، این حالت ها به عنوان فریم در ثانیه (FPS) اندازه گیری می‌شوند. برخی از دوربین‌های DSLR و حتی برخی از گوشی‌های هوشمند سرعت عکس‌برداری تا ۱۰ فریم در ثانیه را ارائه می‌کنند. اگر همه چیز برابر باشد، دوربین‌های بدون آینه می‌توانند با استفاده از شاتر الکترونیکی حتی سریع‌تر عکس بگیرند.

برخی از دوربین های بدون آینه و دوربین های تلفن همراه می توانند تا حدود ۲۰ فریم بر ثانیه سرعت بگیرند. اگر به عکاسی سریع مانند ورزشی علاقه دارید، دوربینی با سرعت عکسبرداری سریع تهیه کنید تا بتوانید بهترین تصویر را از بین یک سری انتخاب کنید. (مطمئن شوید که این مشخصات برای تعداد عکس های گرفته شده با فوکوس خودکار مداوم است. در غیر این صورت ممکن است بسیاری از عکس های پشت سر هم تار شوند.)

عکاسی یا فیلمبرداری؟!

هنگامی که صحبت از دوربین عکاسی می‌شود؛ عکاسی کردن و ثبت تصاویر در ذهن نقش می‌بندد. اما عکاسی یکی از وظایف دوربین‌های امروزی است. حدود ۱۰ سال است که دوربین‌های عکاسی حرفه‌ای، توانایی فیلم‌برداری را نیز به خود اضافه کرده‌اند و دیگر نیاز نیست برای انجام عکاسی و فیلم‌برداری، دو دوربین نسبتا سنگین به همراه داشت. اما آیا تمام دوربین‌های عکاسی برای فیلم‌برداری مناسب هستند؟

بدون شک با تمام دوربین‌های عکاسی نیز می‌توان فیلم‌برداری کرد و کیفیت بالاتری نسبت به تلفن‌های همراه به ما خواهند داد. اما قابلیت‌های هریک متفاوت است. دوربین‌هایی که به‌صورت 4K فیلم‌برداری می‌کنند؛ جزئیات بیشتری نسبت به دوربین‌هایی که Full HD یا HD فیلم‌برداری می‌کنند؛ ثبت خواهند کرد. همچنین فریم ریت یا نرخ تصویر برداری در دوربین‌ها نیز توانایی درخور توجهی است که می‌تواند انتخاب شما را تحت تاثیر قرار دهد. اگر به فیلم‌برداری حرفه‌ای می‌اندیشید؛ بهتر است دوربینی تهیه کنید که از تمام نرخ‌های تصویربرداری پشتیبانی کند.

نرخ ۲۴ فریم بر ثانیه، سینمایی و جذاب است؛ اما این نرخ به تنهایی نمی‌تواند برایتان کافی باشد. فارغ از اینکه نرخ ۳۰ فریم به‌صورت استاندارد تعریف شده‌است و ۶۰ فریم بر ثانیه نیز نرخی است که بیشترین استفاده را دارد؛ برای ضبط فیلم‌های صحنه آهسته یا همان اسلوموشن، نیاز به فریم ریت‌های بالای ‍۱۲۰ دارید. فریم ریت ۱۲۰ اسلوموشن معمولی در اختیارتان قرار خواهد داد و ۲۴۰ فریم بر ثانیه نیز دو برابر نرم‌تر از آن خواهد بود. با این حال می‌توانید در نرم‌افزارهای ویرایش ویدیو، سرعت را کمتر کرده تا به نتیجه دلخواه‌تان برسید.

گرچه دوربین‌های عکاسی امروزه می‌توانند به خوبی از عهده فیلم‌برداری نیز برآیند؛ اما در حقیقت این دو حرفه (عکاسی و فیلم‌برداری) از یکدیگر جدا هستند. اگر تصمیم شما موفقیت در یکی از آنهاست؛ باید  دوربین متناسب با آن را انتخاب کنید. اما اگر می‌خواهید در هر دو مسیر به سطح بالایی از توانایی و مهارت برسید؛ بایستی دوربینی تهیه کنید که بتواند برای هر دو ژانر کارآمد باشد.

دوربین‌های بدون آینه سونی در سه دسته A7، A7R و A7s که فول فریم هستند و سری A6000 که کراپ فریم هستند؛تولید می‌شوند. باقی دوربین‌های این کمپانی ماننده A9، A1 و A7c تا کنون تنها در یک مدل تولید شده‌اند و به نظر هم نمی‌رسد که سونی تمایلی به ادامه دادن لاین تولید آنها داشته باشد. دوربین‌های A7R سونی مختص عکاسی هستند. حسگر این دوربین‌ها پیکسل‌های بیشتری نسبت به دیگر سری‌ها دارد و توانایی آنها برای عکاسی تعبیه شده‌است. بنابراین اگر قصد عکاسی دارید و بودجه شما اجازه می‌دهد؛ مدل‌های این سری می‌تواند برای شما مفید باشد.

در مقابل A7R دوربین‌های A7s بر فیلم‌برداری تمرکز دارند. پیکسل‌های سطح حسگر این دوربین‌ها کمتر است اما توانایی‌های آنها در ضبط فیلم به‌مراتب قوی‌تر از سری‌های دیگر سونی است. این دوربین‌ها می‌توانند فیلم‌هایی با انواع فرمت خام که برای ویرایش بهترین گزینه هستند؛ ضبط کنند. همچنین عمق رنگی فیلم‌های ضبط شده توسط این دوربین‌ها بیشتر است. نرخ تصویربرداری سری A7s سونی نیز انواع بیشتری دارد. بنابراین برای فیلم‌برداری، انتخاب بهتری از سایرین هستند.

با این همه اگر شما می‌خواهید در هر دو مسیر عکاسی و فیلم‌برداری به یک اندازه پیشرفت کنید؛ می‌توانید سراغ A7 سونی بروید. دوربین‌های این سری هم برای عکاسی و هم برای فیلم‌برداری بهینه شده‌اند. البته که شاید نتواند در هر دو زمینه همانند دوربین‌های تخصصی این شرکت عمل کنند؛ اما بدون شک برای افراد نیمه‌حرفه‌ای و حتی حرفه‌ای هم می‌تواند مفید باشند.

سوالات متداول

هنگام خرید دوربین باید به چه نکاتی توجه کنم؟

کیفیت تصویر بهتر از دوربین گوشی شما
ارگونومی مناسب دستان شما
سایز متناسب با عادت شما
در دسترس بودن لنزهای متناسب با بودجه و نیازهای آینده شما
جدیدترین مدل با بودجه شما

چند مگاپیکسل برای دوربین خوب است؟

یک دوربین ۸ مگاپیکسلی مناسب برای اکثر استفاده‌های معمولی دوربین به اندازه کافی خوب است. تنها در صورتی که می‌خواهید از تصاویر خود برای چاپ در اندازه بوم یا اندازه بزرگ استفاده کنید، مگاپیکسل های بالاتر را انتخاب کنید. اگر علاقه شما به عکاسی از آسمان شب است، دوربین مگاپیکسلی بالاتر نیز می تواند مهم باشد.

آیا مگاپیکسل بیشتر به معنای کیفیت بهتر عکس است؟

رزولوشن مگاپیکسل نقش مهمی در بزرگی چاپ تصاویر دارد. از آنجایی که هرچه مگاپیکسل بیشتری داشته باشید، جزئیات بیشتری ثبت می‌شود، دوربین‌های با وضوح بالا به شما این امکان را می‌دهند که بدون نگرانی در مورد نمایان شدن ساختار پیکسلی تصویر، پرینت‌های بزرگتر یا عکس‌های برش خورده بگیرید.

برای امتیاز به این مطلب کلیک کنید
[تعداد امتیازات: 3 امتیاز میانگین: 4.7]

دیدگاهتان را بنویسید